علاج واقعه قبل از وقوع باید کرد

در کشورهای جهان سوم عادت دارند تا قبل از وقوع حادثه همه چیز را با انشالله و ماشالله پیش ببرند یعنی تا زمانی که حادثه ای رخ نداده، رخ ندادن حادثه را نشان تدبیر و قدرت مدیریت خودشان بدانند. معمولا تا قبل از وقوع هر بحرانی یا حادثه ای باید عوامل وقوع حادثه یا تهدید را شناسایی کرد تا در هنگام بروز آن بدانید که منشا حادثه کجاست؟ متاسفانه ایمنی و موارد مهم حفاظت از جان و مال در این گونه کشورها جدی شمرده نمی شود تا زمان وقوع آن.

بعد از اتفاق افتادن حادثه، خواه سقوط هواپیما باشد خواه آتش سوزی ساختمان باشد یا سیل و زلزله، مسئولین نمایشی معمولا سناریوی مضحکی که قبلا تهیه شده را در دورمیزی به اجرا در می آورند یا گزارش و مصاحبه های صوتی و تصویری میکنند و نمایشی از تسلط خود بر بحران می دهند که همه چیز را عادی نمایش دهند.

بعد از اتمام نمایش دنبال کوتاهترین دیوار و مظلومترین افراد می گردند که آنها را مسبب این ماجرا نمایش و معرفی کنند. درنهایت بعد از گذشت زمان، این موضوع به فراموشی سپرده می شود تا موقع بروز بحران بعدی. معمولا مقصرین حادثه اگر در قید حیات باشند بصورت نمایشی محکوم می شوند ولی در اصل آنها نیز خود می دانند که مسبب و مسئول اصلی حادثه نیستند و صرفا برای نمایش و شوآف این عمل صورت میگیرد.

اگر هم در قید حیات نباشند از گناهان و عوامل سایر مقصرین کاسته شده و به جرمها و گناهان اشخاص متوفی افزوده می شود.

این تراژدی تلخ سالهاست در کشورهای جهان سوم تکرار می شود. اخیرا کمیته های بحران و شورای تامین و پدافند غیرعامل و از این دست اسامی زیاد می شنویم و هر بار با برگزاری چند جلسه و تقسیم وظایف و اجرای مانورهای نمایشی قصد ارضای وجدان خودشان و تایید مقامات بالادست را دارند. عملا همگان دیده اند که هنگام بروز آلودگی هوا، نشت بنزین، نشت یا انفجار لوله های حامل انرژی، تصادفات زنجیره ای، سقوط هواپیما، برخورد قطار، برخورد کشتی و...

هنگام بروز بحران باید تجهیزات فنی و سالم و کارآمد داشت. نیروی نترس و جان بر کف داشت. با دور میز نشستن و سخنرانی کردن و بی سیم بازی و داد و فریاد کردن سر زیردستان مشکل و بحران حل نمی شود.

قبل از وقوع حادثه تهدیدات و عوامل خطر ها ریز و درشت باید برایش چاره اندیشی کرد. با یک بارش برف یا جاری شدن سیل همه دیده اید که چه بر سر مردم می آید. ارتباط راه های مواصلاتی قطع می شود حامل های انرژی از تردد عاجز می شوند، افت فشار گاز و کمبود مواد غذایی و... این اتفاق سالهای سال هست که تکرار می شود و این نمایش تلخ و تکراری را همه شاهد هستیم.

کشورهای توسعه یافته با برگزاری استارتاپ ها و فکر ها و ایده ای نو را شناسایی کرده و هزینه کرده و برای بسیاری از مشکلات لاینحل جهان سومی ها راه حل اندیشیده است.

اگر فکر اندیشیدن ندارید لا اقل از منابع درآمدی اون کشور برای خود آن کشور هزینه کنید.

فرهاد رنجی

/ 0 نظر / 78 بازدید